De wekelijkse rubriek ‘Raadgever’ in de Soester Courant is deze week voor een fractielid van Gemeentebelangen Groen Soest (GGS). Met deze rubriek geeft de krant telkens een raadslid de kans een persoonlijke bijdrage te geven. Deze keer Tim de Wolf.
Wandelen doe ik graag, liefst langs resten van oude infrastructuur. Zo belandde ik afgelopen zomer bij de Schipbeek in Twente. Deze was vrijwel drooggevallen, waardoor de fundamenten zichtbaar werden van de brug waarover ooit de spoorweg Neede-Hellendoorn het watertje kruiste. De lijn werd in 1910 geopend en in 1935 alweer opgebroken. Nu schragen de resten van de brug slechts mijn gedachten, terwijl ik mijmer te midden van stervende vissen en ontredderde kikkers …
Neede-Hellendoorn was een van de laatste schakels in de opbouw van een netwerk van lokaalspoorwegen. Deze spoortjes zouden rurale gebieden ontsluiten, maar dat gebeurde niet. Het reizigersvervoer decimeerde in de jaren twintig door de komst van de autobus. De industriële kaarten bleken al geschut. Fabrieken lagen elders, vaak aan de eerder aangelegde hoofdlijnen. Concurreerde private spoorwegmaatschappijen snoepten elkaar met parallel lopende lijnen tonnages af. Het gevolg: hoge verliezen. De reactie: overheidssteun en verhoogde tarieven. Door dit laatste bepleitte de industrie de aanleg van kanalen. Goedkope aanvoer van kolen was cruciaal. Het Rijk toog aan de slag, investeerde in nieuwe waterwegen en creëerde daarmee zelf een rivaal van de door haar gesubsidieerde spoorwegen. De laatste ‘kip met de gouden eieren’ van het spoor – het kolenvervoer – werd geofferd aan de eisen van de fabrikanten.
De zieltogende lijn Neede-Hellendoorn kreeg de doodsteek door de aanleg van het Twentekanaal. Een brug voor dit onbeduidende lijntje was te duur. De streek rondom de Schipbeek bleef landelijk, al schoven jaar in jaar uit de binnenschepen met hun fossiele brandstof door het vredige landschap richting Enschede, waar, zoals in alle centra, kolendamp hand in hand ging met de nijverheid. In rurale streken, zoals rondom de Schipbeek, bleef de industrie op afstand. De vogels kwetterden en de kikkers kwaakten. Dat kolendamp, met alles dat daarna nog meer de lucht in werd geblazen, ooit de Schipbeek droog zou leggen had geen mens verwacht. Klimaatverandering deed de natuur alsnog verstommen.
Zo mijmer ik aan de modderige beek. Elke tijd heeft zijn hypes en waanzinnigheden. De marktwerking liet graaizuchtige (en nu gesubsidieerde) energiewolven op ons los, een opgedeelde NS bracht minder – dus overvolle – treinen en in plaats van die degelijke PTT rijden nu dagelijks tientallen gedeukte witte bussen dezelfde route, met aan het stuur de onderbetaalde chauffeur. Een slecht klimaat … Ik help een kikker naar een laatste plas. Ik zie nog leven, er is nog hoop.
Verduidelijking wat wordt bedoeld met ‘Winkelaanbod’
Normen voor winkelaanbod in Nederland omvatten wettelijke regels voor winkels.
Belangrijkste normen en richtlijnen:
Om rekening mee te houden in de toekomst
Verduidelijking wat wordt bedoeld met ‘Wijkwethouders”
De (vier) wethouders van Soest krijgen naast hun portefeuilles (zoals bijvoorbeeld wonen, verkeer en ruimtelijke ordening) ook wijken van Soest en Soesterberg toebedeeld. Voor deze wijken zijn zij de ‘wijkwethouder’. Zij vormen een direct aanspreekpunt voor de inwoners van deze wijk met het college van Burgemeester en Wethouders.
Wijkwethouders gaan samen met u de wijk in tijdens een wijkschouw en zijn bij evenementen of andere gebeurtenissen in uw wijk.
Inwoners kunnen met vragen en ideeën bij hun wijkwethouder terecht.
U kunt met alle onderwerpen en ideeën over uw wijk terecht bij uw wijkwethouder. In sommige gevallen kan dit een onderwerp zijn wat ook in de portefeuille van uw (wijk)wethouder valt. Het lijntje tussen inwoners en college kan in dit geval niet korter! In andere gevallen is het misschien niet iets wat de portefeuille van uw wijkwethouder betreft. De wijkwethouder kan uw tips of informatie dan wel overbrengen bij de betreffende portefeuillehouder.
De relatie tussen de wijkwethouder en de portefeuillehouder is afgesproken in het college. De wijkwethouder neemt niet de plaats in van de portefeuillehouder. De portefeuillehouder kan bij belangrijke inhoudelijk thema’s natuurlijk wel gebruik maken van de kennis van de wijkwethouder.
Wij willen starten met een wijkwethouder voor Soesterberg. Als dit de verwachte resultaten heeft breiden we het principe uit over de andere wijken van Soest.
Verduidelijking wat wordt bedoeld met “Dorpsvisie”
Een dorpsvisie is een richtinggevend document, opgesteld door bewoners, dat de gewenste toekomst, beleving en identiteit van een dorp vastlegt. Het vertaalt wensen en ideeën van de gemeenschap naar concrete doelen voor wonen, zorg en voorzieningen, en dient als basis voor overleg met de gemeente.
Wat houdt het maken van een dorpsvisie in?
Stappen voor het maken van een dorpsvisie:
Een dorpsvisie is essentieel voor het behoud van de lokale identiteit en zorgt voor een sterkere positie in samenwerking en besluitvorming.
Verduidelijking wat wordt bedoeld met ‘voorzieningen’
Gemeenten bieden diverse voorzieningen voor sport en cultuur, vaak gericht op deelname door mensen met een laag inkomen. Belangrijke regelingen zijn het Jeugdfonds Sport & Cultuur (voor contributie en materiaal tot 18 jaar) en het Volwassenenfonds Sport & Cultuur (voor 18+). Daarnaast faciliteren ze vaak met buurtsportcoaches, sportspullenbanken en subsidies voor accommodaties.
Belangrijke Voorzieningen en Regelingen:
